Film

  • Life, een realistische alien film

    Een buitenaards organisme veroorzaakt dood en verderf op een ruimte station, dit klinkt voor vele ski-fi fans heel bekend in de oren want al heel vaak is dit scenario in beeld gebracht, het enige verschil is dat men het nu op een heel realistische manier brengen. In Life speelt het verhaal zich niet af in een verre toekomst maar in het heden en speelt het hele scenario zich af op het internationaal ruimte station ISS. Een Team van 6 astronauten zitten te wachten op een satelliet die bodemstalen heeft genomen van mars, uit een controle zou gebleken zijn dat er een eencellig organisme in de bodem zitten. In de naam van wetenschappelijk onderzoek besluit de hoofdonderzoeker (Britse acteur Ariyon Bakare) het organisme uit zijn stasis te halen, en wordt beloond door een snelgroeiend glob van gelatineuze kwaadaardigheid. In het begin loop alles heel soepel, het team noemen het organisme Calvin en Calvin begint zich al heel snel te ontwikkelen naar een meer cellig organisme. Door een technische storing krijgt Calvin geen zuurstof meer en gaat terug in een slaapfase als hij door een elektrische schok terug wordt wakker gemaakt ziet deze dat op een aanval op zijn leven en schakelt hij over naar overlevingsmodus. De zes astronauten, technieker Rory Adams (Ryan Reynolds), oorlogsveteraan David Jordan (Jake Gyllenhaal) quarantainespecialist (Rebecca Ferguson), communicatiespecialist Sho Murakami ( Hiroyuki Sanada) commandante Olga Dihovichnaya (Ekaterina Golovkina) en wetenschapper Hugh Derry (Ariyon Bakare) moeten niet alleen hun eigen levens redden, maar ook voorkomen dat Calvin de aarde bereikt. Ik geef toe toen ik de trailer zag had ik het gevoel dat dit de zoveelste film in het rijtje zou zijn en had dus niet echt de behoefte om deze film te bekijken, maar nu ik er mij aan gewaagd heb ben ik wel blij dat ik hem gezien heb. Scenaristen Paul Wernick en Rhett Reese die vorig jaar de superhelden kaskraker  'Deadpool' schreven hebben het beste van films als Alien samengevoegd, net genoeg om bepaalde clichés te vermijden en zo een spannende thriller gemaakt waardoor je heel de tijd op het puntje van je stoel zit. 

  • Bruce Willis in Death wish remake

    Death wish is een remake van de gelijknamige film uit 1974. Toendertijd was de film erg populair in Amerika vanwege het wraakverhaal.Het succes van Death wish leidde tot maar liefst vier vervolgen. Per deel werd de kwaliteit minder. De laatste kwam uit in 1994. In de films speelde Charles Bronson (Once upon a time in the west) de hoofdrol. Dr. Paul Kersey (Bruce Willis) een chirurg die de resultaten van het geweld in Chicago alleen meemaakt wanneer het hem met spoed op zijn ER wordt gepresenteerd – tot zijn vrouw (Elisabeth Shue) en zijn tienerdochter (Camila Morrone) op zieke wijze worden aangevallen in hun “veilig” huis in de buitenwijken. Terwijl Paul brandt van woede en wraak is de politie overladen met misdaden, vandaar dat Pault het recht in eigen handen neemt door de belagers van zijn familie een bezoekje te brengen. Op deze wijze wordt de voorheen ethische chirurg een verdeeld persoon: een man die levens redt en een man die hen neemt. In de stad halen de slachtpartijen op criminelen de aandacht van de media, waardoor de burger zich begint af te vragen of deze dodelijke vigilante een beschermengel of de grimreaper is. De film komt op 22 november uit. Naast Bruce Willis in de hoofdrol zie je ook namen Vincent D’Onofrio, Elisabeth Shue, Camila Morrone, Dean Norris (Hank van Breaking Bad) en Kimberly Elise in de komende film voorbij komen. 

  • Guy Ritchie maakt van King Arthur een superheld

    Guy Ritchie's films zitten vaak vol met grof fysiek geweld, vlotte dialogen, humor, veel gevloek en snelle montages. Maar als hij een grote Hollywood productie krijgt is dat al een beetje milder maar Ritchies stijl blijft goed herkenbaar. Dus als je weet dat King Arthur: Legend of the Sword door Ritchie werd geregisseerd dan gaat het geen gewoon verhaal over King Arthur worden. De meeste films die we de laatste jaren over King Arthur te zien kregen waren ofwel romantisch of een historisch gebaseerd, Guy Ritchie's versie is meer een fantasie/superheld versie. Fans van Guy Ritchie kunnen hun hart ophalen want deze film heeft weer alles wat je van zijn films kan verwachten, fans van de traditionele King Arthur verhalen zullen wel misnoegd zijn.

    Engeland is groot geworden door de hulp van de Magiërs maar Mordred een belangrijke magiër wil meer en wil al de macht in Engeland, maar hij raakt niet voorbij koning Uther Pendragon (Eric Bana) die samen met zijn zwaard Excalibur Camelot van een complete vernietiging behoed. Maar de koning wordt verraden door zijn machtsbeluste broer Vortigen (Jude Law) die eigenlijk met Mordred samenspande. Uther besluit om zijn enige zoon uit het kasteel te smokkelen. Terwiijl Vortigen ozich binnen de kortste keren ontwikkelt tot een wrede dictator, groeit de jonge Arthur (Charlie Hunman) op in een hoerenhuis in Londinium, zich niet bewust van zijn rijke erfgoed. Hij ontpopt zich tot beschermer van de hoeren en als een gerespecteerd en gevreesd man in de straten van Lodinium. Beide achten zichzelf gelukkig. Dan zakt het water rond Camelot als bij donderslag op een heldere hemel en het zwaard van Uther Pendragon – het magische Excalibur – is voor iedereen te zien. Vortigen weet als de rechtmatige koning het zwaard uit de steen kan trekken dat het einde van zijn heerschappij voorbij is en laat zijn manschappen op zoek gaan naar degene die het zwaard kan hanteren om hem te kunnen doden. 

    Zoals ik al in de titel melde is King Arthur: legend of the sword meer een superhelden film, en dit komt allemaal door het zwaard, dit is speciaal door Merlijn gemaakt en kan enkel gehanteerd worden door iemand van de directe bloedlijn van koning Uther, en als deze persoon het zwaard hanteert kan deze bijna alles verslaan, vergelijk het een beetje met de hamer van Thor zonder de hamer is Thor gewoon maar iemand die wat kan vechten met de hamer is hij een god. 

    Door de gekende stijl van Guy Ritchie raast de film wel over je scherm en je krijgt toch soms het gevoel dat ze zo belangrijke momenten minder belangrijk maken, zo is Atrhur's bezoekje aan de darklands waar hij naartoe moet om Excalibur te leren hanteren zo snel voorbij dat je je afvraagt wat het nut er van was, ik had gerust iets langer naar de film gekeken zodat zulke scene's meer uitleg hadden gekregen. Wat ook heel opvallend is aan dit King Arthur verhaal is dat er alleen maar sprake is van Merlijn zo is hij in heel de film 20 seconden in beeld, de tovenaar spreek je normaal toch in één adem uit met Arthur. Hij krijgt wel hulp van een vrouwelijke magiër the Mage (Astrid Bergès-Frisbey) genaamd, zij werd door Merlijn gestuurd om hem te helpen. Voor haar personage heb ik de indruk dat Ritchie de mosterd gaan halen heeft bij de beastmaster uit 1982, want haar krachten zijn identiek de zelfde namelijk in communicatie staan met dieren en deze laten doen wat ze wil.

    Ik vond het het een uitstekende film de actie, spanning en een dosis humor gaan hand in hand en hij zit bomvol met special effects. Het is nu uitkijken of het vervolg er zal komen want de film fungeert als mogelijk eerste van een geplande reeks van zes films over King Arthur.