Black Panther de nieuwe superheld van marvel

Het duurt nog 14 dagen voor dat Avengers infinity war in de zalen komt en ik was nog steeds niet gaan kijken naar Black panther, dus was het hoog tijd om deze superheld aan het werk te zien. De film is wereldwijd een ongelofelijke hit, hij is in de box office zelfs Titanic voorbij gestoken. Dat is voor een superhelden film uniek, en wat ook uniek is, is dat de film een grotendeels zwarte cast en crew heeft. Nu voor de bioscoop is Black panther een nieuw personage maar in de stripwereld is hij al 50 jaar lid van de avengers. Hij is wel niet de eerste zwarte Marvel superheld die we op ons scherm te zien krijgen, die eer gaat nog altijd naar Wesley Snipes in blade. Maar toch is Black panther heel anders. De film speelt zich hoofdzakelijk af in het kleurrijke Afrika, wat in deze film prachtig vormgegeven is. Black Panther is de koninklijke titel van T’Challa – koning en beschermheer van Wakanda, een isolationistisch Afrikaans land met vergevorderde ‘’space-age’’ technologie. U kunt het zien als een Afrikaans Atlantis: een verborgen, technologisch spectaculaire utopie. Buitenstaanders weten dat ‘’Wakanda’’ bestaat in de Marvel wereld, maar stellen hier alleen een primitief derde-wereld land bij voor. De ‘’Wakandanen’’ houden het futurisme van hun samenleving strikt geheim, en liegen ook over de hoeveelheid ‘’vibranium’’ die zij bezitten. Dit is een buitenaards stofje dat via een meteorietinslag in de natuur van Wakanda is terechtgekomen. Hiermee maken zij het meest krachtige metaal op aarde, leveren ze energie aan hun maatschappij en is veel meer sci-fi-goeds mogelijk. Energie-schilden, ruimteschepen, vibranium-speren, magnetische treinen… Het maakt de samenleving half-traditioneel, half-futuristisch. Er loopt een politieke draad door de gehele film. Thema’s als kolonisatie, vluchtelingenopvang, CIA-destabiliserings tactieken, ghetto’s en inkomensongelijkheid komen allemaal tevoorschijn. De makers zijn er niet subtiel mee, maar ze worden ook niet als morele lessen in het gezicht gewreven Ryan Coogler 's meesterlijke superheldendrama is anders dan alle andere, met uitstekend acteerwerk, adembenemende decors, fascinerende koninklijke intriges, gedenkwaardige actiescènes en verrassende diepte.  Het is net die diepte - van karakter, van verhaallijn, van relevantie - die Black Panther zo goed maakt, zoals Boseman's T'Challa nadat hij de mantel van de koning overneemt met enorme onzekerheid zit over het al dan niet delen van de middelen van Wakanda met de wereld. Met uitzondering van W'Kabi (Kaluuya), omringt T'Challa zich met een binnencirkel van invloedrijke vrouwen: Okoye, Nakia, zijn moeder (Bassett), en zijn geniale jongere zuster, wetenschapper / tech uitvinder Shuri (Letitia Wright). Elk van hen draagt ​​veel bij aan het verhaal. Er is zoveel te waarderen in Black Panther, van de geweldige soundtrack onder toezicht van de bekroonde rapper Kendrick Lamar, tot de fascinerende cinematografie met dank aan DP Rachel Morrison. Wat dan wel opviel is dat er betrekkelijk weinig humor in de film zit in tegenstelling tot wat we in de laatste Marvel films te zien kregen. Uiteindelijk komt het succes van de film neer op het doordachte, meeslepende verhaal van regisseur Coogler en schrijver Joe Robert Cole, gebracht door een geweldige acteurscast. Dit is niet alleen een heel vermakelijk maar degelijk verhaal over superhelden; het is ook aangrijpend en krachtig en verdient zijn plaats naar de top van de films van Marvel.

De commentaren zijn gesloten.