Ghost in the Shell niet echt mijn ding

De echt fans weten onmiddellijk dat deze film gebaseerd op de klassieke manga en de animatie film uit 1995. Sinds eind jaren negentig werd er al gepraat dat men ooit een live-actie film gemaakt worden, maar het duurde 20 jaar om van pre-ontwikkeling tot postproductie te komen. Er is altijd een verwachting dat, als een project zo lang duurt, het resultaat geweldig zal zijn. Ghost in the Shell lost deze hoge verwachtingen niet in en ik ben ervan overtuigd dat de fans die al jaren aan het wachten zijn teleurgesteld zullen zijn. Deze live-actie herwerking van een geliefde animatie titel meer een nieuwsgierigheid dan een noodzaak en biedt verder niets meer dan een minderwaardige herkauwing van iets dat niet opnieuw moest herzien worden. In een korte proloog krijgen we een blik hoe Major (Scarlett Johansson) op het punt staat om de eerste te worden in een nieuw ras van technologische creaties - een menselijk brein geïmplanteerd in een geavanceerd robotlichaam. Haar dokter-schepper, dr. Ouelet (Juliette Binoche), ziet haar als een 'wonder'. Cutter (Peter Ferdinando), de zakenman die de financiering heeft verstrekt, noemt haar een wapen. Een jaar later is Major gestabiliseerd (hoewel haar pre-transplantatie herinneringen ontwijkend zijn) en werkt ze samen met een anti-terreur team van de regering, geleid door de onverschillige Amaraki ("Beat" Takeshi Kitano), een Japanse "M". Major en haar partner, Batou (Pilou Asbaek), worden gevraagd om actie te ondernemen wanneer gevoelige informatie in het gedrang komt. Dit leid hen tot Hideo Kuze (Michael Carmen Pitt) iemand die meer gelijkenissen met Major heeft dan ze ooit had kunnen inbeelden. De makers van de film dachten we steken een mooie actrice als Scarlett Johansson in een spannend pakje dat precies de indruk geeft dat ze naak rondloopt, en steken de film nog eens vol met speciale effecten en we hebben een goede film. Maar niets is minder waar, Scarlett Johansson bewijst wel dat ze een perfecte actie actrice is, ze heeft geen probleem met het fysieke deel van de rol (wat verwacht kan worden van de vrouw die Black Widow speelt), maar ze heeft problemen met de stillere, emotioneel geladen momenten. Ik denk ook dat de makers de fout gemaakt hebben om de film zo te maken dat hij voor iedereen bekijkbaar is, hoewel het perfect mogelijk is om geweldige actiescènes in een film te plaatsen die ook nog eens inhoud heeft ( Logan is een voorbeeld hiervan). Regisseur Rupert Sanders ( Snow White en the Huntsman ) liept in de val om de gevechten en achtervolgingen het middelpunt van de film te maken terwijl het rijke en complexe verhaal een waslijn wordt waar de actie wordt opgehangen. Kort samengevat Ghost in the Shell is niet echt mijn ding geworden.



De commentaren zijn gesloten.